این سایت وقتی افتتاح شد عزم جدی بر ادامه آن داشتیم اما متاسفانه بعد از مدتی به علت پراکندگی دوستان که البته به علل مبارکی(مثل بازگشت به ميهن عزيزمان) شکل گرفت قدری به تاخیر افتاد اما الان که به کشورمان برگشته ایم و در فضایی سرشار از احساس پاک افغانستانی بودن است زندگی می کنیم و دسترسی به اینترنت هم میسور گردیده ان شاء الله شما مخاطب عزیز را که ما را تا کنون تنها نگذاشته اید تنها نمی گذاریم و از خود برای شما و از شما برای خود می گوییم تا در آینده، خودی وجود نداشته باشد و همه ما شویم...
من اگر برخیزم، تو اگر بخیزی، همه برمی خیزند
من اگر بنشینم ، تو اگر بنشینی،...
در اغاز از دوستانی که ما را همراهی کردند مخصوصا یکی از دوستان غیر دره صوفی که لطف کردند شعری زيبا برایمان فرستاده اند تشکر می کنم و برای قدردانی از ایشان شعر زيبايشان را در اولین به روزرسانی مجدد سایت تقدیمتان می کنیم

شیشه تاشد آشنای سنگ گلگل شد

صفحه خط خورده از نو زاد جدول شد

 چادر گلنار گلبانو کتانی بود

 حیف در عبور ایل مرمی مثل ململ شد

 تربوز شیرین پالیز لب دریا

 رنج سال خشکسالی دید حنظل شد

 ریشه های مانده در دامان مهر کوه

 سر برآورد و تناور گشت و جنگل شد

 یابوی پر زور یرغل در دل کوتل شیخه

 را از یاد برده یار بیتل شد

 آتش دامان بازار درصوف را باد زد

 منگیر جان کوه چبچل شد تور شد

 چشمان طالب از غم تنگی چارده

 را چارده میخواند پاگل شد

 پیش از این هم بوده اول، صخره میداند

 امتحان داده درصوف باز اول شد

با تشکر مجدد از دوست عزیزم، غلام عباس